Je weet allang dat het anders moet en toch ga je door
Voordat iemand je het vraagt. En als er wel een vraag komt, zeg je ja hoor, doe ik wel. Er zat geen seconde tussen waarin je merkte wat jij ervan vond. Dat gaat vanzelf.
Pas in de auto naar huis denk je: waarom doe ik dit toch elke keer.
En het gekke is, je merkte het wel. Halverwege die dienst voelde je het al. Je schouders, de onrust in je lichaam, iets in je buik. Je wist toen ook wel dat dit te veel was.
En toch ging je door. Want op dat moment denk je iets anders. Als ik het niet doe blijft het liggen. Ik ben nu toch al bezig. Straks denken ze dat ik het niet aankan. Ik kan het toch gewoon even afmaken.
Dat klinkt logisch. Dat klinkt gewoon waar.
Alleen merk je het inmiddels in je lijf. Je ligt tot drie uur wakker en voert het gesprek van dinsdag nog een keer. Bij het opstaan ben je al moe.
Een vrije dag hielp even. Een weekend weg ook. En daarna was het terug.
Dat komt niet doordat je het verkeerd aanpakt.
Je lichaam reageert niet op de drukte. Het is een kritische stem die harder klinkt dan wat je zelf allang weet. En die praat gewoon door, ook op je vrije dag.
Je gaat zitten met een kop thee. Binnen twee minuten sta je weer, want je bedenkt dat je nog even iets moet doen.
Doorgaan is makkelijker dan stilzitten. Zolang je bezig bent weet je waar je aan toe bent en doe je wat er nodig is.
Stilzitten is een ander verhaal. Dan wordt het stil, en in die stilte begint het rondje. Had ik dat anders moeten zeggen. Doe ik wel genoeg. Straks denken ze iets van me. Daar komt nooit een antwoord uit. Het stopt pas als je weer iets gaat doen.
Zo word je moe van iets wat op rust lijkt.
Dat is geen karakter en het is niet hoe je nu eenmaal bent. Zolang je bezig bent heb je tenminste iets gedaan.
Er is dus iets anders nodig. Niet nog een keer rust erbij, maar even niets hoeven.
Want als het stil wordt, wordt zichtbaar wat er normaal gesproken de hele dag doorgaat.
Dat dacht ik ook. Tot ik merkte hoe het is als het anders gaat.
Om drie uur 's nachts slaap je gewoon. Het gesprek van dinsdag was dinsdag.
Je voelt een paar seconden ruimte voordat je antwoord geeft. Genoeg om te merken wat je er zelf van vindt.
Je legt iets neer als je lichaam aangeeft dat het klaar is. En je maakt er 's avonds geen ruzie over met jezelf.
Je slaapt beter en je ploft niet meer doodmoe op de bank.
En je bent weer de vrouw die je zelf ook aardig vindt.
Stel dat je gewoon doorgaat zoals nu.
Je bent thuis korter aangebonden. Je moppert op je partner om iets kleins. Je bent geïrriteerd tegen de mensen voor wie je het allemaal doet, en achteraf voel je je daar schuldig over.
Je zegt nog steeds ja voordat je hebt gevoeld of je het wilt. Alleen merk je dat inmiddels niet meer. Vroeger baalde je er 's avonds nog van. Nu gaat het gewoon zo.
En over een tijd kijk je terug. Op alle keren dat je een ander voor liet gaan. Op je vrije dagen die opgingen aan andermans afspraken.
Dan komt de zin waar je niet omheen kunt: ik deed het allemaal voor hen, en zij kregen de vermoeide versie van mij.
Dat hoeft niet over twee jaar te gaan. Denk maar aan de laatste keer dat je ja zei terwijl je iets anders voelde.
Gratis pdf met audio
's Avonds uitgeput op de bank. En morgen begint het weer van voor af aan.
Je gaat door zonder na te denken. Al jaren.
Ontvang de zin die je helpt eerder te stoppen. Met een audio voor het moment dat het spannend wordt.
Inspiratie
Ik schrijf regelmatig over waarom je blijft doorgaan terwijl je weet dat het te veel is. En wat je lichaam daarover al eerder wist dan jij.
Inzichtsessie
Plan een
gratis Inzichtsessie van 30 minuten.
Je weet allang dat het te veel is. En toch ga je morgen weer door.
In een halfuur kijken we waar dat vandaan komt.
Ik werkte jaren als doktersassistente. Altijd klaarstaan, alles regelen, zorgen dat het voor iedereen goed kwam. Dat hoorde erbij, dacht ik. Tot ik het ging voelen. Vaker hoofdpijn, slecht slapen omdat ik gesprekken van die dag 's nachts nog een keer overdeed, een onrust die niet wegging ook niet als ik vrij had.
Ik ben gaan zoeken en verschillende opleidingen gaan volgen. Sindsdien werk ik met Emotional Freedom Techniques, Matrix Reïmprinting en Voetreflexologie.
Je hoofd kan goed vertellen hoe het zit. Dat is meestal niet het probleem. Wat je lichaam erover te zeggen heeft is een ander verhaal. Bij EFT praat je en klop je tegelijk, zodat je merkt wat er in je lichaam gebeurt. Bij Voetreflexologie hoef je niets te vertellen. Je ligt op de massagetafel en het wordt stil. En pas in die stilte hoor je wat er de hele dag tegen je praat.
Ik help je horen wat er onder die kritische stem zit, zodat je weer kiest vanuit jezelf.
Online in heel Nederland en in mijn praktijk in Buinerveen.
Ervaringen
Ik was boos, verbitterd en verdrietig. Ik weet nu dat ik dingen voor een ander kan doen omdat ik dat zelf wil, niet omdat ik gezien wil worden. Petra heeft het negatieve een positieve draai gegeven. Ik ben een ander mens geworden, veel positiever in het leven. Ik weet nu dat ik een keuze heb en dat nee ook een antwoord is.
— Petra (57)
Pleasen heeft mij altijd veel energie en stress gekost. Nu geef ik mijn grenzen duidelijk aan, ook als de ander het daar niet mee eens is en ik hoef me niet meer te verantwoorden over mijn keuzes. Niet twijfelen, maar direct beginnen.
— Lidia van der Klei
Petra van der Schagt
Noorderstraat 19A
9524 PB Buinerveen
Snelle links