Je doet je werk goed. Stiekem hoop je dat iemand dat ziet. En als iemand het dan een keer zegt, geloof je het niet. Want jij weet wat er nog beter had gekund.

Niemand ziet wat het je kost. De spanning in je nek en schouders die er 's ochtends al zit. De mail die je drie keer naleest. Dat je 's avonds nog ligt te malen over hoe je iets zei.

Want zo ben je nu eenmaal, denk je.

Misschien heb je al vaak gehoord dat je niet zo streng moet zijn voor jezelf. Dat je het je niet zo moet aantrekken. Dat het niet erg is om fouten te maken, want iedereen maakt fouten. Het is goed bedoeld. Maar als het zo makkelijk was, had je het allang gedaan.

Dat is niet hoe je nu eenmaal bent. Het is iets wat je ooit geleerd hebt en wat nog steeds draait. En daar kun je wél iets aan doen.