"Ja hoor, dat doe ik wel even voor je."
Terwijl je van binnen allang nee zei, zeg je het toch. Later vraag je jezelf af waarom je dat alweer deed.
Niet uit vriendelijkheid. Maar uit angst voor wat er gebeurt als je dat niet doet. Angst voor de blik van een ander. Voor het idee dat iemand je dan minder aardig vindt.
Je noemt het zorgzaam. Flexibel. "Het is ook zo geregeld." Maar ergens weet je dat het geen vriendelijkheid is.
Het is overleven, verpakt als aardig zijn.
Je zegt ja tegen een afspraak waar je eigenlijk geen tijd of zin in hebt, en bedenkt onderweg al een excuus voor de volgende keer dat je nee wil zeggen.
Je checkt tien keer of een appje niet "verkeerd" overkomt voordat je hem verstuurt.
Je voelt je verantwoordelijk voor de stemming van een ander. Is iemand boos, stil, afstandelijk? Dan ga jij binnen vijf minuten af op zoek naar wat jij fout deed.
Je bent moe. Niet van wat je doet. Je bent moe van wat je de hele dag tegen jezelf zegt: "Doe niet zo moeilijk. Stel je niet aan. Het is toch niet zo erg."
En het ergste: je bent hier al jaren mee bezig. Als iemand je vraagt waarom je het doet, haal je je schouders op. Zo ben ik nu eenmaal.
En toch denk je er soms over na. Waarom je het altijd bent die inspringt. Waarom je ja zegt terwijl je nee voelt. En de volgende dag doe je het gewoon weer.
Dat is niet omdat je het niet snapt. Het is geen karakter, het is een patroon. En een patroon zit niet in je hoofd maar in je systeem. Je kunt je honderd keer voornemen om het anders te doen, en toch zeg je ja voordat je erover hebt nagedacht.
Laat ik eerlijk zijn, als je dit patroon laat zoals het is, dan gaat het niet vanzelf over.
Het wordt erger. Want hoe ouder je wordt, hoe meer mensen om je heen op je gaan leunen. Hoe meer verantwoordelijkheden, hoe meer momenten waarop "even ja zeggen" makkelijker voelt dan het gevecht met jezelf aangaan.
Je raakt verder weg van wat je zelf wil. Niet in één klap. Het sluipt. Tot je op een ochtend wakker wordt en denkt: wie ben ik eigenlijk, los van wat iedereen van mij verwacht?
Je lichaam gaat het overnemen waar je hoofd het niet meer aankan. Vermoeidheid die niet weggaat met slapen. Spanning in je hele lijf. Een kortere lont, en daarna schuldgevoel omdat je "ineens" boos werd op iemand die er niets aan kon doen.
En het stilste, gevaarlijkste gevolg: je lichaam wacht niet op jouw toestemming. Het houdt niet eindeloos vol terwijl jij doorgaat met overal ja tegen zeggen. Op een gegeven moment trekt het zelf de grens die jij niet trok. Niet met een gesprek. Met een burn-out.
Dit kost je nu al iets. De vraag is of je wil wachten tot je lichaam het voor je beslist.
Stel je voor dat je nee zegt en daarna gewoon... verder gaat met je dag. Geen uur lang malen. Geen schuldgevoel dat aan je trekt.
Stel je voor dat iemand anders boos of teleurgesteld is en dat het gewoon van hen blijft. Niet automatisch jouw taak om op te lossen.
Stel je voor dat jouw kritische stem die altijd zegt "doe maar gewoon mee, maak het niet moeilijk" niet meer het laatste woord heeft. Dat je hem hoort, en toch je eigen keuze maakt.
Dat is geen fantasie. Dat is wat er gebeurt als je het verschil leert zien tussen wat jij echt wilt en wat je denkt te moeten. Tussen jouw stem en de kritische stem van vroeger, die je ooit leerde dat het veiliger was om te zwijgen. Om je aan te passen aan een ander.
Dat onderscheid maken, dat is precies waar dit programma je bij helpt.
Stop met pleasen
Een programma van 8 dagen waarin je je patroon leert herkennen.
Dit is geen cursus vol theorie die je toch nooit afmaakt. Dit is een werkboek met video's, gebouwd om je in acht dagen tijd echt iets te laten zien over jezelf. Niet door je nog meer te laten denken. Door je in je lijf te laten merken wat er gebeurt.
Want hier is het ding: zodra jij opschrijft wat er gebeurt op het moment dat je weer ja zegt terwijl je nee voelt, ben je al aan het veranderen. Dat is geen voorbereiding op verandering. Dat is de verandering.
Je patroon zien terwijl het gebeurt, dat is precies het moment waarop je grip krijgt.
Wat je krijgt:
Vier delen, verspreid over acht dagen, met video's die je stap voor stap meenemen. Jij doet het in je eigen tempo.
Een werkboek waarin je direct aan de slag gaat, geen losse theorie.
Inzicht in de drie valkuilen die jouw pleasen in stand houden: het niet willen teleurstellen van anderen, het verantwoordelijk voelen voor andermans gevoelens, en het zoeken naar bevestiging van buitenaf.
Een EFT-oefening waarmee je de spanning uit je lijf haalt op het moment dat je merkt dat je weer over je eigen grens stapt. Kloppen op een paar punten, meer is het niet, en je voelt het verschil terwijl je het doet.
Een visualisatie waarmee je terug kunt naar het moment waarop je dit patroon leerde.
Eén zin die je morgen al kunt gebruiken als iemand iets van je vraagt en je merkt dat je ja aan het zeggen bent.
Dit programma gaat niet over grenzen stellen. Het gaat over de vraag die eronder ligt: je voelt allang dat het te veel is, dus waarom geloof je jezelf niet?
Je bent moe van het pleasen. Maar je bent niet zwak.
Je gaat al jaren door, je bent sterk, en juist daarom is het tijd dat die kracht ook voor jezelf gaat werken in plaats van alleen voor anderen.
Dit is niet voor je als je op zoek bent naar een quick fix die je leven in één middag verandert.
Dit is ook niet voor je als je nog niet wil kijken naar je eigen aandeel.
Dit programma vraagt dat je eerlijk naar jezelf kijkt. Niet hard. Eerlijk.
Ik liep vooral werktechnisch aan tegen te weinig nee zeggen. Als ik het niet doe, wie doet het dan, want we zijn zwaar onderbezet. Ik stapelde maar door tot ik ten onder ging.
Ik ben me nooit zo bewust geweest dat ik vooral in mijn werk zo tegen mijn eigen gevoel ben ingegaan. Echt een eyeopener. De drie voorbeelden die Petra gaf over waarom ik please waren spot on. Het tappen hielp me echt om de spanning uit mijn maagstreek te verminderen.
Ik ga het tappen en deel 4 nog heel vaak doen en oefenen. En de zin uit het werkboek ga ik ook meer inzetten.
Niet twijfelen maar gewoon doen. Er gaan heel wat lampjes in je hoofd branden die je helpen om te leren waarom je pleast ten koste van jezelf.
— Janny Ansems —
Ik heb zelf ervaren dat pleasen mij altijd veel energie en stress heeft gekost. Ik kreeg inzicht in de wisselwerking tussen mijn pleasegedrag en mijn fysieke gezondheid, zoals pijn.
Nu geef ik mijn grenzen duidelijk aan, ook als de ander het daar niet mee eens is, en ik hoef me niet meer te verantwoorden over mijn keuzes.
Niet twijfelen, maar direct beginnen. Je ervaart dan meteen wat het je oplevert."
— Lidia van der Klei —
Investering
€44
Eenmalig.
Direct toegang.
Neem contact met mij op
Mail: petra@innerlijkestap.nl
Locatie
Innerlijke Stap
Noorderstraat 19 A
9524 PB Buinerveen
